Могҗиза – ул бер-беребезгә карата җылылык

Бер тавышсыз ак карлы төндә урман тын иде. Барлык хайваннар йокыда, ләкин аларның һәммәсендә бер үк уй: "Яңа ел киләме әле? Кыш бабай безгә килерме?"

Күңеле борчылганнардан иң кечесе – Очкан Тамчы кошы. Ул Кыш бабайга хат язды, ләкин аны кем алып барасын белми иде. Шунда Ак төлке килеп чыкты:

– Миңа хатны бир, мин аны алып барам. Мин көчле! – диде ул.

– Юк, син аны ашап бетерерсең! – дип елап җибәрде Очкан Тамчы.

Арысланнан ярдәм сорарга булдылар.

– Мин патша, хатлар ташучы түгел! – дип җавап бирде Арыслан.

Барлык хайваннар мәсьәләне хәл итеп булмаячак, дип уйлады. Шунда кар астыннан озын ак сакаллы карт белән зәңгәр күлмәкле матур кыз чыкты. Бу – Кыш бабай һәм аның оныгы Кар кызы иде!

– Сезнең тавышны ишеттек – Яңа ел могҗизасы – ул бергәлектә, дуслыкта. Һәркем бер-берсенә ярдәм итсә, могҗиза үзе килер, – диде Кыш бабай.

Кар кызы барлык хайваннарны җыя башлады. Бүре ерактан чыршы ботакларын алып килде. Күкканат күктән йолдызларга охшаган төсле бизәкләр ясады. Йомшак куян барлык хайваннар өчен чәй әзерләде. Хаттә арыслан да ярдәм итте – ул куе агачларны артка этеп, кечкенә хайваннарга юл ачты.

Кыланчык Ак Төлкегә дә эш табылды – ул Кыш бабайның озын-озын исемлекләрен укырга ярдәм итте, чөнки аның күзләре үткер иде.

Тиздән әзерлек эшләре тәмамланды. Кар астындагы зур чыршы бизәкләр, шәмнәр ялтырап, могҗиза кебек күренэ иде. Барлык хайваннар, кечесеннән олысына кадәр, түгәрәккә җыелышты.

Шул мизгелдә күктә төсле утлар шаулап, яңа ел килде. Барлык хайваннар бергә кычкырды: "Яңа ел белән!"

Шул төннән бирле урманда һәр Яңа ел кичәсе шулай үтә. Могҗиза – ул бер-беребезгә карата җылылык, үзара ярдәмләшү. Ә Кыш бабай белән Кар кызы – игелек, тынычлык һәм дуслык таратучылар.

Алия Шәймөхәммәтова, Минзәлә районы, Иске Маҗын "Кояшкай” балалар бакчасы тәрбиячесе