Яшел урман дуслары
Борын-борын заманда агачлар үз серләрен сөйләгән, яшел урманда хайваннар төркеме яшәгән. Хайваннарның һәрбәрсе үзенчәлекле сәләтләргә ия булган. Бу төркемдә: акыллы Ябалак, шат күңелле Куян, батыр Аю һәм җитез Тиен булган. Һәр иртә алар яшел урманда җыелып, үз маҗараларын сөйли торган булганнар. Ләкин беркөнне алар яшел урманда нәрсәдер дөрес түгеллеген сизгәннәр: урман тыныч һәм караңгы булып калган, бернинди кошлар да сайрамаган, хәтта җил дә исмәгән. Дуслар бу хәлнең сәбәбен белергә уйлаганнар.
- Бәлки безнең берәребез ярдәм итә алыр? - дигән акыллы Ябалак. Мин урманнан югарыга күтәрелеп карый алам.
Хайваннар барысы да ризалашканнар һәм Ябалак югарыга очкан. Ул күктә болытларның җыелганын һәм еракта кайчандыр яшел урманны бизәп торган карт имәнне күргән. Ләкин хәзер ул бик моңсу һәм ялгыз булып күренгән.
- Без бу агачка ярдәм итәргә тиеш! - дип кычкырган Ябалак дусларына. Ул безнең ярдәмгә мохтаҗ.
- Ә без ничек итеп ярдәм итә алабыз? - дигән Куян бераз куркып.
- Без барлык көчләрне туплап, карт имәнне яңадан чәчәк аттырырга тиеш! - дигән Тиен.
Дуслар моның белән ризалашканнар һәм эшкә керешкәннәр. Аю якындагы чишмәдән су алып килергә булган. Куян төрле чәчәк-үләннәрнең орлыкларын җыеп, карт имән тирәсенә утыртырга уйлаган. Тиен кошларны һәм башка хайваннарны урманга кире кайтару өчен чикләвекләр һәм җимешләр җыярга булган. Ә Ябалак исә, урман буйлап очып, барлык хайваннарны ярдәмгә чакырган.
Икенче көнне урман төрле тавышлар белән тулган. Хайваннар, җыелып, карт имән янына килгәннәр: тиеннәр чикләвек җыйган, куяннар орлык алып килгән, ә аюлар су ташыган. Барысы да тырышып эшләгәннәр һәм тиздән карт имән тирәсендә тормыш яңарган. Ул көннән-көн матурлана барган. Аның ботаклары терелеп, яфраклары ачылган. Урманның элеккеге шатлыгын кайтарып, кошлар да сайрый башлаган.
Күп тә үтми, карт имән чәчәк аткан һәм үзенең дусларына рәхмәт әйткән:
- Мин беркайчан да яңадан шундый матур булырмын, дип уйламаган идем! Сез миңа дуслык һәм бердәмлекнең көчен күрсәттегез. Хәзер мин сезне һәм сезнең урманыгызны теләсә нинди бәла-казалардан саклаячакмын.
Дуслар бергә бердәм булганда теләсә нинди авырлыкларны җиңәргә мөмкин булганын аңлаганнар. Шуннан бирле Ябалак, Куян, Аю һәм Тиен аерылгысыз дуслар булып калганнар. Һәркөнне алар, карт имән янына җыелып, дуслыкның могҗизалар тудыра алуын искә алганнар. Ә карт имән аларның бердәмлеге һәм дуслыгы символына әверелгән.
Мочалина Земфира Фәләхетдиновна, Казан шәһәре, Совет районы, 39нчы балалар бакчасы тәрбиячесе.
